شعر :‌خونه ی ما تو باغه

سلام دوستای گلم بازم یه شعر کودکانه می نویسم 

 

خونه ی ما توباغــــــــــــــــــــــــــــه   

              پر از شمع و چراغــــــــــــــــــــــــــــه

تنور خونه ی مـــــــــــــــــــــــــــــــا   

               همیشه داغ داغـــــــــــــــــــــــــــــه

اسم من اردلانــــــــــــــــــــــــــــــه    

              بابایم باغبانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

اون چه منو جونمیـــــــــــــــــــــــده         

        خنده های مامانـــــــــــــــــــــــــــــه

مامان مــــــــــــــــــــــــــــــن عزیزه    

              دست و پایش تمیــــــــــــــــــــــــزه

حیات ما تمیــــــــــــــــــــــــــــــــــزه     

            گلهایش ریزه ریزه ریـــــــــــــــــــــزه

به شاخه هاش دست نــــــــــــــــزن                

 شکوفه هاش می ریـــــــــــــــــــزه

یکطرفش سوسنــــــــــــــــــــــــــه          

         همش برای منــــــــــــــــــــــــــــه

آن طرف دیگـــــــــــــــــــــــــــــرش           

         مال داداش حســــــــــــــــــــــــنه

وقتی گلهای قشنـــــــــــــــــــگ              

        غنچه ها وامی کننـــــــــــــــــــد

شبا ستاره و مــــــــــــــــــــــــــاه                   

  به اونه نگــاه می کننــــــــــــــــد

درختایش بلنـــــــــــــــــــــــــــــده                   

  میوه هاش متل قنــــــــــــــــــــد

لابه لای شاخه هــــــــــــــــــــــاش           

        پر از مرغ و پرنــــــــــــــــــــــــــده

تو حوض خونه ی مــــــــــــــــــــا                 

       ماه و ستاره پیــــــــــــــــــــــــدا

پرنده ها می شوینـــــــــــــــــــــد               

      بال و پرشون این جـــــــــــــــــــــا

دوستان به من می گــــــــــــــــن                  

   همه از من راضیـــــــــــــــــــــــــن

حتی کلاغا با مــــــــــــــــــــــــــن                 

    رفیق و هم بازیـــــــــــــــــــــــــــن

پدر بزرگ با خنـــــــــــــــــــــــــــده                

    به یاکریم دون مـــــــــــــــــی ده

یا کریم هم برایـــــــــــــــــــــــــــش               

    بالــــــــــــشو تکون مـــــــــــی ده

مادر بزرگ خــــــــــــــــــــوش رو                  

     داره بادام و گــــــــــــــــــــــــــــردو

هر وقت منو می بینــــــــــــــه                   

      پر می کنه جیبامـــــــــــــــــــــــــو

میگه پسر کوچولــــــــــــــــــــو                   

      تنهایی جایی نــــــــــــــــــــــــــــرو

تو این دور و زمونــــــــــــــــــــــه                        

 خدانگـــــــــــــه دار تـــــــــــــــــــــو

 

پایان

/ 7 نظر / 31 بازدید
حسین

پریسا جون من خوندم خیلی خوب بود. مرسی از شعر خوبتون.

سمیرا

سلام پریساجون از شعرت ممنون میشه فتوشاپو توی وب یاایمیلم توضیح بدی تا یاد بگیرم؟

سارا

سلام پریساجون وبلاگ زیبایی داری تازه شعرتو توی وبلاگم گذاشتم خوشم اومد این هم ادرسم برای لینک http://parparoo.blogfa.com/ من لینکت کردم

غزل

پریسا جون من از خودتو و وبلاگت خوشم اومده....میتونیم دوستای خوبی باشیم برا هم..........من لینکت کردم.......

مهنوش

[تایید][تایید][ابله][ابله][شوخی][شوخی][قهقهه][قهقهه][نیشخند][نیشخند]

زینب

خیلی وب خوبی داری