شعری از پروین اعتصامی (آرزوی پرواز )‌

هوراسلام سلام دوستای گلم قلب

خوبین خوشین سلامتین امروز می خواهم شعری از

پروین اعتصامی بنویسم ...

اسم شعر ش هم آرزوی پرواز  هست

1.....

2.....

3.....

 

کبوتر بچه ای با شوق پرواز                 بجرئت کرد روزی بال و پرباز

پرید از شاخکی بر شاخساری                گذشت از بامکی بر جوکناری

نمودش بس که دوران راه نزدیک                     شدش گیتی به پیش چشم تاریک

زوحشت سست شد بر جای ناگاه               زرنج خستگی درمانده در راه

گه از اندیشه بر هرسو نظر کرد            گه از تشویق سر در زیر پر کرد

نه فکرش با قضا دمساز گشتن            نه اش نیروی زان راه بازگشتن

نه گفتی کان حوادث را چه نامست       نه راه لانه دانستی کدامست

نه چون هر شب حدیث آب ودانی         نه از خواب خوشی نام ونشانی

فتاد از پای و کرد از عجز فریاد              زشاخی مادرش آواز در داد

کز ینسان است رسم خود پسندی       چنین افتند مستان از بلندی

بدین خردی نیاید از تو کاری                 به پشت عقل باید بردباری

ترا پرواز بس زود است ودشوار             زنو کاران که خواهد کار بسیار

بیاموزندت این جرات مه وسال              همت نیرو فزاید هم پرو بال

هنوزت دل ضعیف وجثه خرد است         هنوز از چرخ بیم دستبرد است

هنوزت نیست پای برزن وبام                هنوزت نوبت خواب است وآرام

هنوزت انده بند وقفس نیست              بُجربازیچه،طفلان راهوس نیست

نگردد پخته کس با فکر خامی              نپوید راه هستی را به گامی

تراتوش هنر می باید اندوخت               حدیث زندگی می باید آموخت

بباید هردو پا محکم نهادن                   ازآن پس فکر بر پای ایستادن

پریدن بی پر تدبیر مستی است           جهان را گه بلندی گاه پستی است

به پستی در دچار گیروداریم                ببالا چنـــگ شاهین را شکاریم

من اینجا چون نگهبانم تو چون گنج                 تو را آسودگی باید مرا رنج

تو هم روزی روی زین خانه بیرون           ببینی سحر بازیهای گردون

از این آرامگه وقتی کنی یاد                 که آبش برده خـــاک و باد بنیاد

نه ای تاز اشیان امن دلتنگ                 نه از چوبت گزند آید نه از سنگ

مرا در دامها بسیار بستند                   زبالم کودکان پرها شکستند

گه از دیوار سنگ آمد گه از در              گهم سر پنجه خونین شد گهی سر

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز              گهی از گربه ترسیدم گه از باز

هجوم فتنه های آسمانی                   مرا آموخت علم زندگانی

نگردد شاخک بی بن برومند                 زتو سعی وعمل باید زمن پند

پایان

.

.

.

 

 

دوستای گلم در آپ بعد یک شعر کودکانه می نویسم

امید وارم از این شعر خوشتون اومده باشه

بای

/ 7 نظر / 71 بازدید
پریسا

سلام پری جون. ممنونم عزیزم.[قلب]

پاکن های ما

سلام عزیزم. ممنونم که اومدی. خیلی خوشحال شدم که گفتی توهم چندتا پاکن داری [پلک] اگه پست های قبل منو دیده باشی نوستم که یه بخشی به نام پاکن های شما وجود داره. از پاکن هات عکس بگیر و ادرسش رو برام بذارم تا پاکن هات رو بذارم تووب [بغل]

پاکن های ما

پاکن های چندتا دیگه از دوستامون رو هم گذاشتم میتونی بیای ببینی [پلک]

پاکن های ما

منتظر ت هستم حتما بهم خبر بده پری جوووونم [قلب] راستی با لینک موافقی ؟ بهم خبر بده [خجالت]

نرگس

سلام...ممنوونم پریسایممم...[ماچ][قلب]

خاله ی الهه

سلام خانومی من خاله ی الهه هستم فردا تولد الهه هست و من براش آپ کردم.حتماً خوشحال میشه شما رو توی وبلاگش ببینه [گل]

پریسا

سلام . به تولدم دعوت شدی...منتظرتم [بوسه][گل]